Bezcenny (Inavouable) - Zygmunt Miłoszewski

Zygmunt Miłoszewski jest bez wątpienia najczęściej ostatnio tłumaczonym na francuski polskim pisarzem. Jego trylogia z prokuratorem Szackim cieszyła się tu sporym powodzeniem. Jak będzie z "Bezcennym", tego jeszcze nie wiem, bo książka ukazała się zaledwie parę dni temu ale pierwsze recenzje są obiecujące. Sam pan Zygmunt właśnie odbywa promocyjną kilkudniową trasę po Francji, jak zawsze w towarzystwie swego równie utalentowanego tłumacza Kamila Barbarskiego i tym razem udało mi się zamienić z nimi parę słów podczas jednego z paryskich spotkań.

"Bezcenny" zabiera nas w karkołomną podróż po Europie i za ocean i co jak co ale pisarzowi na pewno nie można odmówić rozmachu. Umiejętnie skonstruowana intryga wokół zaginionych podczas wojny obrazów i handlu dziełami sztuki, rodzinne sekrety, wartka akcja, szaleńcze gonitwy, nowoczesne technologie to na pewno duże zalety tej porywającej powieści sensacyjno szpiegowskiej. "Bezcenny" to takie skrzyżowanie Kodu Leonarda Da Vinci z Panem Samochodzikiem. Jest światowo, czasami nawet aż za bardzo ale są też i prowincjalne klimaty. Są superbohaterowie i czarne charaktery ale też i zwyczajni mieszkańcy Przemyśla.

Byłoby idalnie bo książka jest napisana w polubionym z trylogii o prokuratorze stylu i czyta się ją wyśmienicie ale według mnie autor racząc nas mało prawdopodobnymi sytuacjami momentami trochę przesadził, że o końcówce nie wspomnę. Naprawdę nie wiem co o niej myśleć, może trzeba ją potraktować z przymrużeniem oka albo odebrać jako swego rodzaju parodię powieści sensacyjno szpiegowskiej? Książka spodoba się amatorom gatunku, ja też mimo wszystko przeczytałam ją z przyjemnością choć brakowało mi trochę ponurej olsztyńsko sandomierskiej atmosfery z kryminalnej trylogii, którą wspominam z dużą nostalgią.

WAB - 2013 - 496 stron

✮✮✮✮✰

INAVOUABLE

Ces derniers temps Zygmunt Miłoszewski est sûrement l'auteur polonais le plus traduit en français. J'ai beaucoup aimé sa trilogie avec le procureur Szacki et j'ai profité de mon séjour en Pologne pour me procurer son dernier roman en version originale alors que la traduction française vient tout juste de paraître. 

Dans "Inavouable" l'auteur a choisi de nous emmener dans un périlleux voyage en Europe et en Amérique même s'il n'abandonne pas complètement la province polonaise. L'intrigue autour des tableaux disparus pendant la dernière guerre est très intéressante. Je ne me suis pas ennuyée en compagnie de nos (super) héros plutôt attachants, entre les trafics des œuvres d'art, les courses poursuites et les secrets de famille. Le talent de l'auteur à nous tenir en haleine et à rendre cette lecture addictive est indéniable, son style teinté d'humour et légèrement moqueur est facilement reconnaissable.

J'avoue tout de même que certaines situations m'ont paru un peu trop rocambolesques, y compris le dénouement qui est tellement improbable que je me suis demandée pourquoi l'auteur est allé si loin. En imaginant cette fin c'est comme s'il voulait, en quelque sorte, parodier le roman d'espionnage. Malgré ces quelques reproches, je trouve ce livre plutôt distrayant et j'ai passé un très bon moment de lecture, même si le côté bougon du procureur et la morosité de la province polonaise des romans précédents m'ont un peu manqué.

Fleuve Editions - 2017 - 608 pages - traduit du polonais par Kamil Barbarski

Jeux de miroirs (Księga luster) - Eugen Ovidiu Chirovici

Très américain, ce roman écrit en anglais est pourtant l'oeuvre d'un auteur roumain dont je n'ai jamais entendu parler. "Jeux de miroirs" a bénéficié d'une large promotion dont j'ai profité en le gagnant dans un concours.

Le roman débute par la lecture d'un manuscrit envoyé à un éditeur et je me suis fait embarquer dans une affaire de meurtre non élucidé, vieux de plus de vingt ans. J'avoue que j'ai eu du mal à lâcher cette histoire. Dans trois parties distinctes qui composent le roman avec quatre narrateurs différents, les enquêtes et plusieurs versions des mêmes événements s'imbriquent parfaitement. Les vérités et les mensonges qui interfèrent nous happent et on n'a pas envie de s'arrêter jusqu'à ce que tous les morceaux du puzzle s'assemblent. L'écriture accessible et limpide rend cette lecture plutôt agréable.

Même si je ne qualifierais pas "Jeux de miroirs" de roman événement, il s'agit d'un bon polar à l'intrigue intéressante et à la construction originale. Il se lit facilement et permet de passer un bon moment de lecture. 

Résumé de l'éditeur: Un agent littéraire, Peter Katz, reçoit un manuscrit intitulé Jeux de miroirs qui l'intrigue immédiatement. En effet, l'un des personnages n'est autre que le professeur Wieder, ponte de la psychologie cognitive, brutalement assassiné à la fin des années quatre-vingt et dont le meurtre ne fut jamais élucidé. Se pourrait-il que ce roman contienne des révélations sur cette affaire qui avait tenu en haleine les États-Unis ?
Persuadé d'avoir entre les mains un futur best-seller qui dévoilera enfin la clef de l'intrigue, l'agent tente d'en savoir plus. Mais l'auteur du manuscrit est décédé et le texte inachevé. Qu'à cela ne tienne, Katz embauche un journaliste d'investigation pour écrire la suite du livre. Mais, de souvenirs en faux-semblants, celui-ci va se retrouver pris au piège d'un maelström de fausses pistes. Et si la vérité n'était qu'une histoire parmi d'autres ?

 Les Escales - 2017 - 304 pages

✮✮✮✮✰

KSIĘGA LUSTER

Mimo  że ta napisana po angielsku powieść nieznanego rumuńskiego autora jest reklamowana we Francji jako książka-wydarzenie, pewnie nie pokusiłabym się na jej zakup. Zawsze wolę poczekać aż szum wokół ksiażki trochę opadnie, poczytać pierwsze recenzje, a te wcale nie były tak entuzjastyczne jak można się było spodziewać. Tak się jednak szczęśliwie złożyło, że udało mi się wygrać promocyjny egzemplarz w konkursie zorganizowanym przez francuskie wydawnictwo, co ucieszyło mnie tym bardziej, że Księga luster właśnie ukazała się również w Polsce.

Muszę przyznać, że autorowi dość szybko udało się przykuć moją uwagę. Pierwsze strony rękopisu opisującego wydarzenia sprzed lat bardzo mnie wciągnęły. Poźniej też było zupełnie nieźle. Niewyjaśnione morderstwo, dziennikarz dociekający prawdy, emerytowany policjant próbujący rozwikłać zagadkę sprzed ponad dwudziestu lat wcale nie musiały gwarantować pasjonującego śledztwa ale autor bardzo zgrabnie to wszystko połączył i stworzył oryginalny thriller, który czyta się jednym tchem. Kilka wersji tych samych wydarzeń, prawda na zmianę z fałszem układają się w jedną logiczną całość i pomysłowa konstrukcja powieści jest na pewno głównym jej atutem.

Nie jest to może książka roku, ale zupełnie przyzwoity, łatwy w odbiorze, kryminał, przy którym miło spędziłam czas. Polecam.

Opis Wydawnictwa Znak: Słynny agent literacki Peter Katz otrzymuje fragment .książki, która wciąga go od pierwszej strony. Jej autor, Richard Flynn, wspomina czasy studiów, podczas których był blisko związany ze znanym wykładowcą. Tuż przed Bożym Narodzeniem 1987 roku profesor został zamordowany we własnym domu, a zabójcy nigdy nie odnaleziono. Katz jest przekonany, że autor chce w książce wskazać mordercę albo… przyznać się do winy.Jednak zanim Katz dotrze do Flynna, ten umrze w szpitalu, nie pozostawiając żadnej informacji o manuskrypcie. Agent obsesyjnie pragnie dowiedzieć się, co zaszło tamtej nocy w domu profesora, zatrudnia więc dziennikarza śledczego. Kellerowi udaje się odnaleźć świadków i detektywa odpowiedzialnego za prowadzenie śledztwa 25 lat temu, u którego właśnie zdiagnozowano Alzheimera. Ale ich wspomnienia mają niewiele wspólnego z wersją przedstawioną w książce Flynna…Gdy wydaje się już, że prawda nigdy nie wyjdzie na jaw, detektyw Freeman postanawia ostatni raz spróbować do niej dotrzeć. Księga luster to wciągająca bez reszty, szkatułkowa opowieść o morderstwie, wspomnieniach i kłamstwach. Stylowy kryminał, którego elementy, jak w kalejdoskopie, układają się w zupełnie różne obrazy, w zależności od tego, kto dochodzi do głosu. Porównywana do « Tajemnej historii » Donny Tartt powieść wzbudziła ogromne emocje na wiele miesięcy przed premierą – prawa do jej wydania kupili wydawcy w 39 krajach.

Wydawnictwo Znak Literanova - 2017 - 334 strony

La prochaine fois ce sera toi - Vincent Villeminot

Si parfois la Masse Critique me permet de faire de belles découvertes, ce n'est malheureusement pas le cas cette fois-ci. Je ne lis pas beaucoup de romans policiers, encore moins de romans jeunesse, j'étais donc curieuse de ce premier volume de la Brigade de l'Ombre à la quatrième de couverture prometteuse.

Le début de l'enquête s'annonçait plutôt bien, un cadavre d'une jeune fille est retrouvé et tout se met en place. On fait connaissance avec les membres de cette brigade un peu particulière et avec la famille du commandant Markowicz. Des personnages plutôt originaux, même si on n'échappe pas au stéréotype d'un flic divorcé, dépressif et alcoolique. Puis, vient le passage qui m'éclaire enfin sur les goules, une sorte de créature sauvage, pourchassées par la Brigade de l'Ombre. A partir de ce moment là, tout mon intérêt s'est dissipé et l'ennui ne m'a pas quittée jusqu'aux dernières pages du roman car, il faut savoir que je ne suis pas une grande amatrice du genre fantastique.

Je n'ai pas réussi à entrer dans l'histoire qui ne m'a pas passionnée, jamais surprise ni tenue en haleine, je ne me suis pas attachée aux personnages, j'ai juste ressenti un peu de tristesse à la fin. J'aurais vraiment voulu aimer le roman qui m'a été offert et j'ai continué jusqu'au bout tout en espérant y trouver un quelconque intérêt, en vain. Les goules ont agi comme un repoussoir en m'empêchant d'apprécier ce premier opus de la série. Un rendez-vous raté et un choix erroné car je suis sûre que cette enquête pourra enchanter certains jeunes amateurs du genre.

Quatrième de couverture:

Fleur vérifia sur son téléphone: son père ne lui avait laissé aucun message. C'était curieux, ces trois appels successifs. Pourtant, elle décida de faire la morte. La morte... Une étrange façon de parler, à bien y réfléchir. Et glaçante, quand on l'associait aux coups de fil du commissaire Markowicz. Son père. Pour qui le pire était toujours sûr.

Casterman - 2016 - 312 pages

Piège nuptial - Christian de Metter

Cette BD est l'adaptation d'un des premiers romans de Douglas Kennedy que je n'ai pas lu. Nick, un journaliste américain en voyage en Australie se fait piéger par une auto-stoppeuse et se réveille dans un endroit inconnu en plein désert australien.

C'est un thriller glauque qui donne la chair de poule. N'étant pas très adepte de ce genre littéraire, ce roman graphique s'est avéré une bonne alternative pour connaître rapidement le dénouement de l'histoire après une heure de lecture. J'ai apprécié en même temps la qualité des dessins de Christian de Metter dont j'ai beaucoup aimé l'adaptation d'Au revoir là-haut. On y retrouve les mêmes tons de couleurs et le même talent à rendre les visages très expressifs et pleins d'émotions. A découvrir.

Quatrième de couverture:

Ce qui a manqué à Nick, journaliste américain en virée dans le bush australien? Quelques règles élémentaires de survie: 1) Ne jamais conduire en pleine nuit sur une route déserte: un kangourou se ferait une joie de défoncer votre pare-chocs. 2) Ne jamais céder aux charmes d'une auto-stoppeuse du cru. 3) Toujours réfléchir avant de répondre à une question que l'on vous pose en pleine nuit.

Dans la vie il y a des moments cruciaux où il faut prendre la bonne décision, au risque de voir sa vie basculer dans le pire des cauchemars. Voyage au bout de l'enfer dans le désert australien.

Casterman - 2012 - 128 pages

sur Livreaddict